maandag 31 augustus 2009

Offers

De eekhoorn vroeg aan de Olifant " zeg.. wat denk jij?, mogen sommigen geofferd worden voor de groei van anderen? " de Olifant schrok en hij zei beslist "Nee!! dat klinkt heel erg onethisch! 'Oh 'antwoordde de Eekhoorn, 'ik wilde het alleen maar even weten" en hij liep weg.
Dit zou heel goed een verhaaltje van Toon Tellegen kunnen zijn, maar het is mijn verhaaltje. Dit was de vraag die ik - in mijn 'Dark July'- in Engeland aan C. stelde.


Gek genoeg geeft het schilderij van Delacroix het antwoord! (Vaste lezers weten dat precies dit schilderij in Portugal op mijn netvlies verscheen toen ik mijn vrijheidsbeeld aan het maken was.) Grootmeesters vertolken de werkelijkheid en in tegenstelling tot het antwoord van de Olifant, geeft dit schilderij een andere boodschap weer:
'Voor de ontwikkeling van de wereld lijkt bloedvergieten onvermijdelijk. Of .....vertaald naar micro-nivo: voor de vrijheid van de mens of de ziel, moeten er offers gedaan worden. '


Schilderij Stedelijk : abrahams offer.

Stelling: wanneer we als mens echt iets anders willen, dan heeft dat consequenties. Een verandering kost altijd wat! We kunnen niet alles bij het oude laten en tegelijkertijd ook het andere willen.

Orientatie: hoe zit dat bij jou? is er wel iets dat je echt anders wilt, maar ben je bang voor het offer en laat je alles maar bij het oude. (het gaat alleen om bewustzijn en niet om veroordeling)

Ik hoop niet dat mijn Columns te moeilijk worden en dat er lezers zijn die afhaken... lees stug door en vertrouw er maar op dat het begrip wel komt.

zondag 30 augustus 2009

De antwoorden kwamen...

Al een aantal weken probeer ik elke dag tijd vrij te maken om naar een van de Masterpieces uit de geschiedenis te kijken.... echt indrukwekkend. Op deze DVD collectie staan maar liefst 21 kunstwerken, die elk een uitgebreide documentaire te zien geeft. Door hier zo intensief naar te kijken gebeurd er op een of andere manier wat met je. (Kunst gaat in ieder geval niet over mooi of niet mooi). Zover ik nu kom, heeft de Kunst twee belangrijke 'functies'.


1. Grote Kunstenaars zoals bv. Rembrand en Vermeer, maken hun afbeeldingen vanuit een ander bewustzijn. Zij zijn in staat via de penseel de werkelijkheid weer te geven; die werkelijkheid die wij door alle mist vaak niet meer zien. Wanneer de presentator - via bv. röntgenstraling- de gedachtengang van de schilder probeert te achterhalen, dan vermoed ik dat deze schilder helemaal geen gedachten had. Hij schilderde en deed dit 'voorbij de gedachten' vanuit een hogere werkelijkheid. Als ze nog zouden leven, dan denk ik niet dat deze Grootmeesters hun overwegingen zouden kunnen vertellen. (omdat die er niet waren) En wij als toeschouwers kunnen via dat schilderij een glimp van die werkelijkheid opvangen.


2. Het bezoek aan de Hermitage was anders, hier concentreer je je niet op slechts een doek. Door de gehele expositie vorm je je een beeld van het Russische hof ten tijde van de Tsaren. Dit is veel meer een culturele en psychologische ervaring. Hier zie je de geschiedenis terug, je vormt je een beeld van de ontwikkeling van de mensheid en daarmee begrijp je het heden.... en uiteindelijk jezelf.



In de 'Masterpieces' vind je beidde functies terug. Wanneer je bijvoorbeeld naar het wereldberoemde schilderij van Delacroix kijkt, zie je daarin niet alleen de revolutie van 1830, maar ook alle revoluties daarvoor en de revoluties van vandaag de dag. ' idealen worden met bloed betaald' lijkt het schilderij ondermeer te zeggen en er is in feite niets veranderd, dit beeld zegt alles!

Terwijl het bij de eerste 'functie' veel meer om een spirituele ervaring an sich gaat, geeft de tweede 'functie' slechts toegang tot spiritualiteit. Je staat als het ware nog voor de poort waarachter het inzicht zich openbaart. ( Kijk je vanuit mooi en lelijk, dan zit je nog midden in de dualiteit verstrikt) mijmer.... we moeten de wereld misschien wel eerst begrijpen alvorens we deze kunnen overstijgen. We kunnen niet direct naar de Hoge C ...of wel naar de verlichting toe.

'het pad van verlichting loopt via jezelf' zegt Thitch Nathan.... Via kunst kun je jezelf leren kennen en dat is uiteindelijk de richting naar verlichting! (verlossing, overstijging etc. )

zaterdag 29 augustus 2009

Opkomende vragen


Hermitage Amsterdam
Onbeantwoorde vragen:
- Waarom is het belangrijk dat de Kunsthistoricus tot in detail nagaat welke overwegingen er destijds bij Vermeer en Rembrandt waren toen ze hun doeken maakten. Hier besteden we met zijn alleen miljoenen euro's aan het moet van grote betekenis zijn.
- Wat is het belang van de geschiedenis voor de mensheid. Gisteren bij de tentoonstelling in de Hermitage waren honderden mensen bijeen. Allen wilden ze zien op welke wijze het Russisch Hof vroeger leefde. Het is niet alleen maar leuk, het heeft absoluut ook een andere functie.
- En hier op aansluitend 'op welke manier is de stoffelijke wereld met de geestelijke wereld verbonden en hoe verhouden ze zich tot elkaar'.
De antwoorden zullen wel komen...

De bron van vernieuwing


Toen ik vanochtend in mijn bed lag, zat ik te denken aan de column voor vandaag. Er zijn thema's in mijn hoofd en er zijn vragen in mijn hoofd maar 'het geheel' en de 'antwoorden' zijn er nog niet. Dus wanneer ik met de Column begin, ligt er alleen wat los materiaal, maar het werkstuk is nog niet gemaakt. En het is er ook echt nog niet! En daar bedoel ik mee, de uitkomst zit nog niet in mijn bewustzijn. En toch weet ik elke ochtend weer 'als ik die column ga schrijven dan is hij een half uur later rond '
En nou is de vraag natuurlijk: Waar komt die uitkomst dan vandaan? ..... waar komt dat nieuwe bewustzijn dan vandaan? dat komt uit een bron in het universum, waar ik toegang toe heb ( en jij ook als je op zoek gaat). Op de Universiteiten gebruiken ze slogans als "Wij werken op de grens van het weten' De Universiteit is het instituut in de wereld die er op gericht is om nieuwe kennis (of nieuw bewustzijn) aan de wereld toe te voegen. Maar hoe doen ze dat dan? via proefjes, via wetenschappelijk onderzoek, vragenlijsten, interviews etc. Maar is dat wel echte vernieuwing? 'Echte wetenschappers' oftewel de mensen die werkelijk vernieuwing brengen, kunnen dat alleen wanneer ze ook uit deze zelfde bron putten. Denk aan Einstein en Newton. Willen we werken op de grens van het weten, dan moet de hypothese innovatief zijn. Dan moet de onderzoeker zijn denken stil gezet hebben en in een meditatieve toestand verkeerd hebben. Dan moet de hypothese uit deze bron voort komen.
Meestal gaat het enkel en alleen om variaties op hetzelfde thema! Want vergis je niet, echte verniewing brengt onrust, afwijzing en verkettering met zich mee. Kijk maar in de geschiedenis 'echte vernieuwers in de kunst, de politiek, de wetenschap, de filosofie etc.. hun bijdrage werd pas vaak postuum op waarde geschat".
De wind
(9 maart 2004)

Hee
roep ik
luid

Wie wijst
mij
hier de weg?

Vertwijfelt
kijk ik
om me heen

Ik kijk
in Noord
en Zuidelijke richting

En
als ik
dan niks zie

Dan luister ik vervolgens
naar de
Oost en Westen winden

Die fluisteren
onhoorbaar
zacht

Jouw
gouden Standaard
die is binnen

Jij moet
je eigen pad
gaan vinden

Een pad
met eigen
waarden


En
zelf gevormde
methodiek


Een pad
voor jou
heel specifiek

Gezien vanuit
een andere
optiek


Zet dan je stappen
op een
vreemd terrein

Dan kom je langzaam
in een
andere staat van zijn
Marleen ©

vrijdag 28 augustus 2009

Noorderzon


Vanavond naar Noorderzon. Geen afspraak met iemand gemaakt en geen voorstelling gereserveerd. Ik wilde vanavond gewoon gaan rondlopen en kijken wat er op mijn pad kwam. (loop ik of word ik gelopen). Met andere woorden ik wilde ervaren wat er gebeurd als ik 'geen richting bepaal', maar als ik -'word gelopen'- . Eerst ontmoette ik een aantal bekende 'moeders' en trouwe lezers van mijn Column. Het was een prettig samen zijn en een uurtje later vervolde ik mijn onbekende weg toen zij naar een voorstelling gingen. Ergens verderop kocht ik wat eten en ging met een biertje op een trapje zitten. Gewoon willekeurig, zonder planning. Twee vrouwen naast me hadden grote lol samen en ze begonnen wat tegen me aan te praten. .. Tot 12 uur heb ik met ze zitten praten en lachen. Het onverwachte, het ongeplande en de open mind, bracht me onverwachts... een heerlijke avond. ... dankje wel dames!
En ik moest denken aan mijn gedicht van de zwaluwen
Zwaluwen
Een vrolijk schouwspel
bij de waterbak
twee zwaluwen achter elkaar aan
vliegensvlug van hoog naar laag
en af en toe tikt een het water aan
ze komen en ze gaan
Een derde komt
zo uit het niets
dan zijn er vier
en even later vijf
het spel gaat onvermindert door
en met een mooie duikelvlucht
stelt iedereen zich even voor
Dan met een sierlijk mooi draai als groet
vliegt een van hun vandaan
hij vliegt weer ergens anders heen
nu is hij weer alleen
Zo plots als hij gekomen is
zo laten ze hem gaan
Een glimlach om mijn mond
wanneer ik deze luchtigheid aanschouw
het maakt me blij
Dit schouwspel was voor mij
Marleen ©
Toen ik terugfietste kwam ik langs een recalame bord van het nieuwe museum L'hermitage in Amsterdam... en ik besloot om morgen een dagje naar Amsterdam te gaan......

donderdag 27 augustus 2009

Doe de dingen met bewustzijn

Onze Brush... onze held op sokken...
Groningen 27 augustus 2009

Met nog wat andere moeders zat ik te wachten op een bankje voor de school. Naast mij zaten ook wat moeders en een van hen had een klein hondje bij zich. Ik zat wat voor me uit te kijken en zonder naar de woorden te luisteren hoorde ik ze praten. 'dit hondje heet Brush' zei een van de moeders en deze woorden kwamen wel bij mij binnen. Ik draaide me naar haar toe en ik zei 'Goh, wij hadden vroeger ook een hondje dat Brush heette''. Ze zei verbaasd " waar woonden jullie dan? " In een klein dorpje in Friesland " antwoordde ik. "Tegenover Jaworsky, de vioolleraar?" 'Ja' zei ik. En ze vervolgde 'daar kwam ik vroeger altijd en jouw gezicht komt me ook bekend voor'. Ik op mijn beurt herkende haar niet. En toen alles een beetje tot haar doordrong zei ze : Ik zal het je nog sterker vertellen..... en ik onderbrak haar en zei 'stop maar, laat mij het maar vertellen" Omdat jij onze Brush zo'n leuk hondje vond met zo'n leuke naam heb jij jouw hondje nu ook zo genoemd. 'Ja precies' zei ze. En we hebben er heerlijk om gelachen.

Mijmer: Dus..... toen wij ons hondje 25 jaar geleden zijn naam hebben gegeven, hebben we er onbewust ook voor gezorgd dat zijn naam 25 jaar later weer aan een ander hondje werd gegeven. .... Oftewel:..... alles wat ik nu in gang zet kan zelfs over een periode van 25 jaar gevolgen hebben. Dus....mijn ( en jouw) invloed strekt zich uit over jaren... ... Dus mijn daden van nu - hoe klein en onbeduidend ook- hebben impact op de wereld van morgen..... Dus wees bewust als je iets doet of iets zegt...

woensdag 26 augustus 2009

Beelden blijven hangen


Maandagavond bij de Mindfulness bijeenkomst wilde ik de deelnemers slechts 1 beeld op het netvlies zettten. En dit eenvoudige beeld geeft de kern van Mindfulness weer.
het concept van Mindfulness is eigenlijk zeer eenvoudig, maar met de uitvoering van deze methode kunnen we een levenlang zoet zijn.
Mijmer... Beelden blijven eigenlijk veel beter hangen dan al die woorden. Maar ja... ik hou ook zo van al die mooie woordjes die dan samen weer een mooie Column vormen. Ik ben nog te gehecht aan de mooie woordjes om ook deze los te laten en voor beelden in te wisselen.

dinsdag 25 augustus 2009

Ronde communicatie


Mijn oudste zoon is erg goed in taal, rekenen etc. Mijn jongste zoon heeft veel meer moeite met die vakken. Het kwam vanavond ter sprake en ik zei : O (8) , je moet weten dat mama jou een heel intelligent kind vindt, dat vertaalt zich niet direct naar de dingen die je op school leert, maar jij weet bv. heel goed hoe mensen met elkaar omgaan en jij ziet alle kleine dingen die er om je heen gebeuren. Ieder van jullie heeft zijn eigen talent. En O (8) antwoord: ' dat vind ik leuk dat je dat zegt en hij geeft me een kus en vervolgt, hier kun je mooi een weblogje over schrijven' En ik zeg "kijk dat is nou precies wat ik bedoel te zeggen' en als mijn antwoord tot ze doordringt beginnen we alledrie te lachen. " een goed idee O, ik zal het vanavond nog even doen" zeg ik.

Deze communicatie noem ik rond, precies dat waar ik het over heb, wordt in de (inhoudelijke) reactie van de ander bevestigd.
mijmer: Dit maak ik dagelijks mee, het is heel subtiel, alsof de opmerking en de reactie aan elkaar verbonden zijn... alsof er geen ruimte meer tussen zit... Alsof het een aan het worden is.

Orientatie: herkennen jullie dit?

maandag 24 augustus 2009

Andersom redeneren


Vandaag weer begonnen met de nieuwe Mindfulness Cursus. Ik heb weer genoten en het was erg fijn om dat nu voor het eerst in mijn eigen pandje te doen! Maar het thema van de Column kwam toen ik vanmiddag op de fiets zat. De vraag die opkwam was: 'kan een ander mens of een ander ding mij of jou gelukkig maken?'
Dat is wel vaak wat we denken. jullie kennen deze redeneringen vast : Als ik eenmaal dat nieuwe huis heb dan.... of als ik eenmaal ander werk dan.....heb of als ik de andere partner heb... dan word ik gelukkig!
En ook het antwoord kwam.. Nee ... het klopt niet! Geluk is alleen in jezelf te vinden. Alleen jij kan jezelf gelukkig maken en de omstandigeheden dragen er niet aan bij. Nee we moeten andersom redeneren.. wanneer ik in mijzelf gelukkiger wordt... dan veranderen de omstandigheden. Het is een denkfout, alles begint van binnen uit!

Innerlijk weten


Geen kapotte auto's, geen kapotte banden, geen verloren sleutels (laatst had ik trouwens nog een onbekende sleutelbos in mijn tas zitten), geen tweelingen meer maar.... The Midsummer Nights Dream van Mendelssohn! Hij komt steeds naar me toe! Misschien Sherlock Holmes weer eesn bellen? Ach ik weet toch wel wat hij gaat zeggen. 'Wacht maar.. het mysterie ontvouwt zichzelf! 'Bovendien heb je mij niet nodig... je weet het zelf wel! 'Wijsheid zit in jezelf'

zondag 23 augustus 2009

terug naar af !


Laatst vroeg een vriendin aan mij: ‘Marleen, als ik nu in je arm knijp en zeg dat je alles hebt gedroomd, hoe zou je dat vinden? ‘ Ik antwoordde spontaan en overtuigend met: ‘nee dat zou ik niet willen’ En eigenlijk was ik wel verbaasd over mijn eigen antwoord. De afgelopen maanden – hoe moeilijk ze ook waren- hebben mij al zoveel gebracht. Zoveel inzichten, zoveel verdieping zoveel ervaring en begrip. Uiteindelijk heb ik door alles een enorme persoonlijke groei doorgemaakt en dat zou ik voor geen goud weer willen inleveren! Wonderlijk he! Dat neemt niet weg dat ik nog steeds wel zou willen dat bepaalde dingen anders waren, maar terug naar het oude is terug naar af!

vrijdag 21 augustus 2009

Wat is jouw Talent?


Toen we een aantal jaren geleden een intervisie groep hadden, gebruikten we het inspirerende boekje "start vanuit je hart" van Patrick Roozenmond. Iedereen kreeg daaruit de volgende vraag voorgelgd : 'wat is jouw talent'. Ieder mens heeft zijn eigen talent en het is de kunst om deze helder te krijgen en daarna deze volledig te laten ontwikkelen en te manifesteren. En dat laatste kost geen enkele moeite omdat 'het werken aan je talent, het allerleukste is wat er is ! "

Ik wist het antwoord vrij snel: Al van jongs af aan ben ik er een meester in om de theorie en de praktijk aan elkaar te verbinden. Wanneer er iets in het dagelijks leven gebeurd, heb ik onmiddelijk de theorie erbij en wanneer ik een theorie hoor, heb ik onmiddelijk een praktisch voorbeeld. Ik ben een bruggenbouwer tussen deze twee werelden.
En precies dat is wat ik nu met mijn weblog doe. Mijn eigen ervaring koppel ik aan psycholische of filosofische theorien, kunstwerken, muziekstukken, gedichten, mythen, sprookjes etc. En daarom vormt mijn weblog mijn grootste plezier en de rode draad van mijn dag. Het kost me geen enkele energie, het levert me zelfs veel energie en vreugde op.
Orientatie: Dit weer als voorbeeld en nu aan jou de vraag: 'wat is jouw talent' ? waar word jij erg blij van? wat kost jou geen enkele moeite en waar krijg je van anderen vaak complimenten over? Het kan echt van alles zijn, probeer niet te oordelen over wat het is. Wat het ook is, wanneer je het tot ontwikkeling bengt, zijn de toepassingen oneindig en zul je de enorme potentie ervan ontdekken.
Wie wil ik zijn (2003)
Wie wil ik zijn
wat wil ik
laten zien

Er borrelt iets
maar toch
weet ik niet wat
Ik ben op zoek
op zoek
naar mijn talent

Mijn plan staat vast
ik zal gaan zoeken
en gaan vinden

Dit plan heeft kracht
en toornt
boven alles uit

Hier ligt mijn focus
mijn verrijking
en mijn kracht

Meer hoef ik niet te doen
meer wordt er in dit leven
niet van mij verwacht

marleen ©

Liefde in Vrijheid



Interne dialoog:

Ja maar...... ik hou nog zoveel van hem! Net zoveel als altijd! LIEFDE IN VRIJHEID !!! echot het door mijn hoofd!

Liefde staat los van wederkerigheid, liefde staat los van alle materiele verbindingen, Echte Liefde is vrij !

.....en steeds kom ik weer een stapje verder..... Van steen op steen bouw ik mijn nieuwe huis !

van slachtoffer via acceptatie naar verantwoordelijkheid nemen


Verantwoordelijkheid nemen; In de opleiding kwam dit als thema altijd terug. Alsof het een van de centrale thema’s is bij de bewustwording van de mens. Neem ik verantwoordelijkheid voor wat er op deze wereld gebeurd of denk ik dat het mij overkomt!

Als wij Goddelijke wezens zijn, dan zijn we verantwoordelijk voor alles wat er gebeurd. Gisteravond luisterde ik naar het boek ‘een ongewoon gesprek met God’ van Neale Donald Walsch. Hij schrijft dat de ziel altijd op zoek is naar de bevrijding en dat er op zielsnivo besluiten worden genomen om uiteindelijk die bevrijding of verlossing te kunnen ervaren. Oordeel daarom niet, want de gebeurtenissen in de wereld –hoe stom, verdrietig en pijnlijk ze soms ook lijken- ze hebben altijd een diepere bedoeling. Een samenloop van omstandigheden bestaat niet, Gods schepping is volmaakt.

Dit waren ook de eerste woorden van mijn opleider in Portugal “het maakt niet uit wie van jullie besloten heeft om weg te gaan, op zielsnivo hebben twee zielen dit besloten’ Je kunt dus net zo goed zeggen ‘Jij hebt besloten om bij hem weg te gaan’. En precies dit is verantwoordelijkheid nemen voor wat er gebeurd.

Het klinkt heel gek maar, wil ik los komen van de slachtoffer rol, dan zal ik verantwoordelijkheid moeten nemen voor dat wat er gebeurd is. Dat is Nu mijn klus!
Edel Maex spreekt in zijn ‘Mindfulness boek’ over acceptatie, maar misschien is dat nog wel veel te zwak. Misschien moeten of zullen we op de weg van bewustwording uiteindelijk de stap van acceptatie naar verantwoordelijkheid wel maken.

Stelling: Je kunt pas echt iets loslaten, wanneer je daar de volle verantwoordelijkheid voor hebt genomen.

Loslaten geeft bevrijding en uiteindelijk hebben we als mens alles los te laten. ....je kinderen, je gezondheid, je dierbaren en uiteindelijk je eigen lichaam en leven.

donderdag 20 augustus 2009

de volgende klus


Nu ik het vertrek van hem een beetje geaccepteerd heb, dient de volgende klus zich aan. Hoe moet ik nou met 'de boze fee' dealen. (begrijpen jullie dat dit een interne klus is?) Dit is echt weer een andere dimensie. Verraad van een vrouw t.o. v. een andere vrouw. ( LET OP: dit is slechts mijn perspectief en heeft geen objectiviteit; in mijn leven speelt zij de boze fee) . Het is zo lastig om uit het slachtoffer- dader stuk te blijven, om niet te oordelen en het vraagstuk van rechtvaardigheid los te laten. ( En zij kan haar gedrag waarschijnlijk vanuit haar perspectief rechtvaardigen en dat is net zo'n legitiem perspectief als die van mij ) Ik hoef niet te oordelen, want ieder is zijn eigen rechter.

Misschien brengen de wijze teksten wat inspiratie: Hoe gaat het in de sprookjes met de boze fee? Ik denk meteen aan Doornroosje; de boze fee zorgt ervoor dat zij de 18 jaar niet haalt en een goede fee maakt er honderd jaar slapen van. De fee en de heks zijn vergelijkbare archetypes en ik denk aan de heks Ali Baba in de Russische Sprookjes. en... die prachtige tentoonstelling 'Russische sprookjes' vorig jaar in het Gronings museum. En hoe gaat Jezus om met zijn verrader?
Van Tchaikovsky heb ik het mooie ballet 'the Sleeping Beauty' en er staat een boekje van Ali Baba in de kast.