Werken met Zinnetjes

schilderij: Abraham

Tijdens het napraten van de Mindfulnessgroep, vroeg ik aan een paar deelnemers wat ze nou leuk zouden vinden voor de verdiepingsgroep. Ze gaven me de tip om de Columns meer in de cursus te betrekken. (dank je wel! ). Mijmer… we zouden een keer kunnen werken met ‘zinnetjes’

Vorig jaar beluisterde ik de luister cd ‘De bijbel; door Nico ter Linden.’ (een echte aanrader) Én er is één zin die regelmatig door mijn hoofd schiet. En dat is de volgende":

“er was één man op de aarde die vermoedde dat het leven geen circulaire gebeurtenis was (geboorte-dood) maar dat het leven een pad was” En dat was Abraham.

….. Er waren duizenden mensen op de wereld en al die duizenden mensen volgden de massa. Ze dachten zelf niet na, ze leefde hun leven zoals alle anderen en er ontstond niets nieuws… maar Abraham, was de eerste die een ander idee kreeg en die daar aandacht aan schonk en hij durfde voor zijn idee te gaan staan en hij durfde dit idee in de wereld te zetten. En Abraham maakte verschil. Abraham bracht nieuw bewustzijn in de wereld en door hem veranderde de koers van de wereld.

En…. Jij en ik kunnen ook –net zoals Abraham- verschil gaan maken, door te gaan staan voor wat we vinden en wat we denken. Ook al is het anders dan wat de massa vindt. En daar is lef voor nodig. Misschien heeft de wereld wel mensen met lef nodig.

Mensen die een andere mening durven verkondigen… mensen die staan voor wat ze vinden. Het zijn de Kunstenaars die -tegen alle conventies in- nieuwe stromingen in gang zetten, de filosofen die een andere visie durven neer zetten en wetenschappers die nieuwe ontdekkingen durven presenteren.

De vrouwelijke creatieve energie brengt de vernieuwing, maar de mannelijke energie heeft het lef om deze vernieuwing daadwerkelijk in de wereld te zetten.
mijmer... misschien is het wel daarom dat de meeste innovators uit de geschiedemis mannen zijn, vaak met een creatieve vrouw op de achtergrond.

Zinnetjes

Het woord.. de taal.. in den beginnen was het woord. In tegenstelling tot alle andere wezens in het universum, hebben wij als mensen het woord gekregen om bewust te worden. Nou wordt er ongelofelijk veel gezegd door iedereen. Maar wat is nou wezenlijk en wat is nou gebabbel. Op welke manier kunje het kaf van het koren scheiden?

Het zijn de zinnetjes die blijven hangen. Het is dat ene zinnetje dat je nog weet uit dat boek, die ene opmerking die iemand ooit gemaakt heeft en waarvan je nog precies weet hoe, waar en wanneer het gezegd werd. Of die woorden van die ene meester twintig jaar geleden. Dat zijn de woorden die de essentie bevatten en waar je iets mee kunt.

Dat hele boek, dat lees je misschien wel voor die ene zin! Dat hele schooljaar volg je misschien wel voor die ene opmerking en het congres was zinvol vanwege die ene reactie…. De rest was slechts gebabbel. En bij het woord gebabbel moet ik denken aan het liedje van Willeke Alberti en Paul de Leeuw. (Klik op http://www.youtube.com/watch?v=bPgqdO6Gs0s).

De tranen biggelen bij mij over de wangen en het maakt me zo vrolijk als ik naar die idiote, authentieke Paul de Leeuw kijk...... die echt doet wat hij wil! En dan in combinatie met die serieuze Willeke... het is echt de moeite waard om even naar dit stel te kijken.

Orientatie: welke zinnetjes weet jij nog?

Niet gelijk maar wel gelijkwaardig

Toen ik vijf jaar geleden met mijn gezin een jaartje naar Amerika ging, nam ik afscheid van mijn opleider. Ze gaf me een zoen en ze zei: “ik zal je missen”. Ik was zo verbaasd over haar opmerking dat ik zei ” Jij mij missen? Ik zal jou missen !

We zijn niet gelijk, maar wel gelijkwaardig. Dit waren in het begin van mijn opleiding nog woorden, maar langzaam maar zeker integreert deze visie in mijn gehele Zijn. Ik begin steeds beter te begrijpen dat wij mensen elkaar nodig hebben voor ons bewustzijn. Het is onmogelijk om dit alleen te doen. Want in essentie zijn we elkaar! We zijn zeer sterk met elkaar verbonden. En juist door die ander kan je groeien en die verbondenheid voelen.

In het begin van mijn bewustwordingsproces tien jaar geleden, voelde ik mij een Deskundige. Ik had veel gestudeerd en ik dacht dat ik de ander kon vertellen wat hij moest doen. Ik creëerde afstand tussen mij en de ander; ik zette me boven de een en onder de ander. Jaren heb ik nodig gehad voordat ik diep van binnen wist dat dit niet klopte. Nu staat er op mijn Home Page : ‘Wijsheid zit in je zelf” dat betekent dat ik de cliënt ‘slechts’ kan helpen om zijn eigen wijsheid te vinden.

Tegenwoordig kan ik steeds meer voelen dat elke cliënt mij ook bewustzijn brengt. Ik ben er voor de cliënt, maar de cliënt is er ook voor mij. Door hem of haar kan ik weer groeien en dat nieuwe bewustzijn vervolgens weer inzetten bij de volgende cliënt. Zo is het hele leven een leerproces. En dat doen we met elkaar. Van ieder mens kan je wat leren en dat staat geheel los van de opleiding die de ander genoten heeft. De andere mens geeft mij bewustzijn, juist omdat ik door zijn spiegelfunctie iets over mij zelf kan leren.

Maar hier heb ik als 'transpersoonlijk begeleider' geen patent op hoor, dit geldt voor alle relaties die je aangaat: ’voor een docent met zijn leerlingen, voor een manager met zijn werknemers, voor collega’s onderling, voor buren, voor ouders met kinderen etc.’

Orientatie: Hoe zie jij dat?

Mindfulness Cursus

De Mindfulness cursus was weer erg fijn gisteravond. We hebben de cursus afgesloten en na de zomer beginnen er weer een aantal nieuwe cursussen. Op de maandag ochtend en de maandag avond algemene cursussen en een verdiepingscursus op de dinsdagavond. De Cursussen bestaan uit vijf groepsbijeenkomsten en een individuele bijeenkomst. Wanneer je een lezer van mijn Column bent en graag wat meer bewustzijn wilt krijgen, schroom dan niet en doe mee. De feedback op de Mindfulness cursus is steevast dat men door wil gaan met Mindfulness en dat Mindfulness meer bewustzijn en mildheid in het leven inbouwt.
(Schrijf je wel tijdig in, want soms kan het heel hard gaan met de inschrijvingen.)

En... dat alles in mijn nieuwe pandje! Eerst nog wat klussen en dan is het klaar om in gebruik genomen te worden.

Morgen heb ik weer tijd voor een inhoudelijke Column!

Energie als bouwsteen van alles!

Titel: 'De kracht van alle leven; de Universele Energie' http://yogaweg.be/studie_nl/%20pranayama.html

Alles is projectie en als je iets geen energie meer geeft dan verdwijnt het. …. Deze zin kwam spontaan bij me op toen ik besefte dat er iemand in mijn naaste omgeving is die ik weinig aandacht geef. Op een of andere manier lost dit mens een beetje op en verdwijnt ze uit mijn bewustzijn.

'Je ziet me niet staan!' hoor je weel eens iemand zeggen ..... Nee dat klopt, zonder aandacht, zonder energie zie je die ander ook niet staan.

Dit zou betekenen . ...dat de ander (voor mij) bestaat omdat ik hem of haar aandacht of energie geef. Dit is nou precies de reden waarom het bij Mindfulness primair om aandacht gaat.

Mijmer….. misschien is aandacht wel het enige wat we hebben om de dingen om ons heen te beïnvloeden. En daarom is het zo belangrijk om controle te krijgen over je aandacht.

Vanavond de laatste Mindfulness bijeenkomst voor de zomervakantie, ik heb er weer zin in!

Iets nieuws leren

Schilderij: Piet Eisenga

Mijn jongste zoon leert viool spelen. En het is vooralsnog een gepiep en gekraak in huis. Twee keer per dag tien minuten oefenen. Mijmer … hoe zorg ik er nou voor dat hij op een ontspannen manier viool leert spelen en dat hij met dit instrument niet in de leeuwenkuil van Goed en Fout terecht komt?

Mijn zanglerares heeft me hierbij geholpen. Met haar maakten we alle klanken die er waren en elke klank had zijn eigen op zichzelfstaande schoonheid. Met onze stem maakten we gekke piep en brom geluiden en luisterden er vooral heel goed naar. Niet vanuit een externe gouden standaard van 'mooi en niet mooi', nee vanuit de klank zelf.

Stel je eens voor dat je op elke snaar tien duizend verschillende klanken kan maken. Daarbinnen zijn er klanken gedefinieerd die meer of minder makkelijk in het gehoor liggen. Misschien moet de leerling wel al die tien duizend mogelijkheden uit proberen en ontdekken, om uiteindelijk die klank te maken die hij mooi vindt. En daarom moet ik hem de gelegenheid geven om al die klanken zelf te onderzoeken. En als je op deze manier naar die klanken kijkt, dan zijn het geen fouten, maar zijn het variaties op elkaar, waar hij uiteindelijk uit kan kiezen.
Mijn andere zoon leert tennissen en daarbij is het al niet veel anders. Ook de bal kun je wel op tienduizend verschillende manieren op je racket krijgen en hier geldt hetzelfde. Proberen, proberen eindeloos uitproberen, zodat je uiteindelijk al die verschillende manieren gevoeld hebt en van daaruit zelf kan bepalen welke slag je maakt.

Wanneer we beginnen met iets nieuws, dan zoeken we eigenlijk direct naar de externe Gouden Standaard. En als we les krijgen, dan vertellen onze docenten onmiddellijk wat de Gouden Standaard is. Dus HOE HET MOET. (Deed ik zelf overigens ook toen ik nog in het onderwijs werkte!) Is het niet veel beter om ons kind zelf die Gouden Standaard te laten zoeken? Pas dan wordt het Authentiek. Niet teveel aantrekken van de NORM… maar het kind direct de vrijheid geven om op onderzoek ut te gaan!

Input

Schilderij van de Cubaanse schilder Marcelo Pogolotti Groninger Museum.. …..wanneer ik terug kijk op mijn weekend, dan denk ik aan de Input. De hoogte punten waren het Groninger Museum, een concert, we hebben een appeltaart gebakken en getennist.

Toen ik vandaag de Column overdacht, besefte ik dat ik vanuit ‘mijn eigen model’ naar het weekend keek.‘ (Column van 19 juni). Wat was de input van het weekend, waar waren de momenten van verwerking en wat was de output? ‘En ik moest denken aan Columns van ‘heel lang’ geleden (28 maart en 3 april ). Deze gingen over de structuur die we zelf inbouwen om naar ons leven te kijken. Het is vrij gangbaar om vanuit een economisch perspectief naar ons leven te kijken. Daarbij zetten we ons beroep en ons werk centraal en van daaruit kijken we naar ons leven. We kijken naar onze beschikbare levenstijd en delen dat onder in periodes van werken en periodes van vrije tijd. Vanuit dit perspectief is onze gehele maatschappij ingericht. Maar je kunt ook een ander wereldbeeld creëren door vanuit een andere perspectief of vanuit een andere invalshoek naar je leven te kijken. Stel je voor dat je niet vanuit werken en vrije tijd naar de werkelijkheid kijkt, maar bijvoorbeeld vanuit het input-output model. Welke input is er vandaag, hoe zorg ik voor de verwerking en welke output is er. Werk krijgt vanuit deze invalshoek een andere status. Vanuit dit perspectief wordt werk gerelativeerd tot slechts een van de mogelijkheden om wat meet bewustzijn te krijgen of om te groeien. (misschien kom je er wel achter dat je binnen het kader van deze levensvisie veel te veel werkt).

Als jij dus een andere insteek kiest voor je leven zal alles er omheen automatisch mee veranderen. Wanneer we als samenleving bewustwording, persoonlijke groei en ontwikkeling als uitgangspunt zouden nemen, dan zou de samenleving er totaal anders uitzien!

Voor mij was dit de eye opener van het weekend (output).

Stelling: Wil je echt anders in het leven komen te staan, begin dan met het ontwikkelen van jouw persoonlijke levensvisie.

Fase twee organiseren

Veel van mijn Columns gaan over fase twee. ‘De verwerking’. (Column 19 Juni). Als je wilt groeien, dan is het erg belangrijk dat je voor deze fase voldoende tijd uit trekt. Het helpt wanneer je deze fase in jouw leven gaat organiseren, dat wil zeggen dat je deze fase structureel in je leven gaat inbouwen. Materieel kan je bv. een fijne stille plek in je huis organiseren, je kunt een tijdstip vastleggen en je eigen ritueel bedenken. Op deze manier ga je staan voor fase twee. Deze fase kenmerkt zich door inkeer, het is dus een fase die je alleen en in stilte doorbrengt.

Ik heb vandaag voor fase twee een mooi plekje achter mijn huis georganiseerd. Dat plekje zal ‘mijn plekje’ worden. Ik kan hier de lucht en de wolken zien, er zijn diverse vogels en er zijn watervogels in het diepje. Ik zie vlinders, er zijn de bomen en de planten, de wind en de regen, de golfjes en schittering op het water en dan nog de geluiden van de vogels, een vliegtuig hoog in de lucht, kikkers. En wat dacht je van de geuren, van de planten, de bomen het water..…. Er is zoveel te beleven in het Hier en Nu !

Mijmer….Het is verleidelijk om mij voor te stellen, dat het watertje geen diepje is maar een uitloper van een groot meer met hoge bergen er omheen en dat de bomen onderdeel zijn van een groot woud ….

mmm...zou dat niet weer een illusie zijn? Dit plekje is gewoon een klein paradijsje binnen een grote drukke stad.

Anima en Animus

Schilderij: David verslaat Goliath

Een van de grootste uitdaging van de mens is de verbinding van de mannelijke en vrouwelijke energie. Door deze verbinding kan je een heel mens worden. Ik heb als vrouw mijn mannelijke kant te ontwikkelen en mijn partner heeft zijn vrouwelijke kant te ontwikkelen. En juist voor deze klus hebben we onze partner nodig. Als we onze partner uitkiezen, dan zijn we verliefd. En verliefdheid is een projectie. We kijken naar de ander en al die eigenschappen die we bij die ander zien zijn in feite mijn eigen –nog niet ontwikkelde- eigenschappen, die in potentie aanwezig zijn. Gedurende de relatie gaat de verliefdheid over in ‘houden van’.

Vandaag keek ik naar mijn partner en vroeg me af welke eigenschappen van hem ik -door hem- in mijzelf kan openbaren. En ik dacht aan de Leeuw (Column 19 en 29 april). Het is zijn kracht, het is zijn vertrouwen, het is zijn autonomie die ik nodig heb om mijn weg te vervolgen.

Mijmer… ik denk aan de afgeknipte haren van de sterke Goliath… Of David die Goliath verslaat? C. help me even hoe was het ook alweer met Goliath? Nee.... ik krijg de eigenschappen niet door zijn haren af te knippen, moet ik hem dan verslaan? Nou ik zal de bijbel er weer eens op naslaan.

Orientatie: heb je ooit wel eens vanuit dit perspectief naar je partner gekeken? Welke eigenschappen kan jij van hem of haar in jezelf openbaren? (En bedenk dat de klus … verre van gemakkelijk is! Ook dit gaat met vallen en opstaan.)

Model- Slebos

Ik weet het nog van mijn HBO-V opleiding 'De Black Box van de behavioristen'. Het behaviorisme is een stroming binnen de psychologie en de filosofie. Het behaviorisme onderscheidt zich van andere stromingen in de psychologie omdat het zich alleen richt op observeerbaar gedrag en van daaruit een psychologische theorie vormt. De mens is voor de behaviorist een 'black box' en dat wil zeggen dat ze zich niet bezig houden met gedachten, gevoelens en emoties. Hoewel mijn transpersoonlijk visie geheel verschilt van de behavioristen, vind ik het model wel aansprekend. Je stopt iets in de mens, de mens doet er iets mee en vervolgens komt er wat uit. En daarna start de cyclus opnieuw. (Column van 16 juni). Ookal is een model een slap aftreksel van de werkelijkheid, toch geef ik hier mijn model. (Klik op model)

Een bekende uitspraak van de boeddhistische monnik Thitch Nathan is: ‘Your life is your message’ . En als ik dat vertaal naar het bovenstaande model, dan kun je zien dat een mens alleen maar kan groeien door zijn leven te leven. In dit model staat de OUTPUT centraal en de Input is ondergeschikt aan de Output. Sterker nog alleen de Output zal de kwaliteit van je leven (Input) vergroten.

Als je uitgaat van dit ontwikkelingmodel, dan begrijp je ook dat elke fase genoeg tijd en aandacht nodig heeft. Het is heel belangrijk om te rusten, om te overdenken en te mediteren. En vervolgens geeft het veel voldoening wanneer je jouw persoonlijke groei en nieuwe inzichten ' in de wereld zet'. In onze samenleving is de balans een beetje zoek. We richten ons voornamelijk op de Input en er blijft weinig tijd over voor de verwerking, laat staan dat we aan de derde fase toekomen. Mensen die nieuwe dingen creëereen noemen we Kunstenaars en deze derde fase is de kunstenaar die in ieder van ons schuilt! : schrijven, schilderen, tekenen, fotograferen, vertellen, musiceren, zingen, acteren etc.

Oriëntatie: herken je deze groei cyclus in jouw leven? En hoe is jouw tijdsindeling? Heb jij jouw talent al ontdekt?

IK, JIJ en WIJ

Foto: Grigory Sokolov; ‘De beste pianist van dit moment’ en ‘….zijn magische spel mag van een Goddelijke orde worden genoemd’ schreef de recensent van de Oosterpoort. Ik heb nog nooit van deze man gehoord en toen ik naar de foto keek, drong de gedachte zich aan mij op dat deze man -op deze foto- niet in de gangbare bewustzijnstoestand aanwezig is. Deze man zweeft hier ergens tussen hemel en aarde. En ik moest denken aan mijn zangles van afgelopen vrijdag.

Voor het eerst in mijn leven improviseerde ik met E op de piano. Zij speelde akkoorden op de piano en ik sloot hier met mijn stem op aan. Het was een bijzondere ervaring, omdat ik al jaren met de sluimerende vraag rondloop hoe je in vredesnaam met een ander kunt improviseren. Hoe kun je samen harmonieuze klanken ten gehore brengen zonder dat je blad muziek hebt om dit te sturen? Beidde doe je wat en zonder te spreken maak je samen wat moois! Onbegrijpelijk.

En toch kon het! We maakten muziek, we kwamen af en toe spontaan weer bij elkaar (zelfde toon) en daarna gingen we weer uit elkaar. Het was een samenspel dat mijn denken en mijn controle oversteeg…..het was soms even alsof ik het niet meer deed. Alsof er naast ik en jij,ook een losse zelfstandige entiteit van WIJ bestond. WIJ als iets dat op zichzelf staat… WIJ maakte de muziek. En deze WIJ oversteeg ons beidde en van daaruit begreep deze WIJ ons allebei.

Dit fenomeen is wel bekend en ik zal drie spiegels noemen: 1) ) De term Holisme: “Het geheel is meer dan de som der delen” is op deze WIJ gebaseerd. 2) De systeemtherapie gaat uit van WIJ en ontkent eigenlijk het individu. 3) En de woorden van mijn opleider weerklinken in mijn oren “ Onderbewusten communiceren met elkaar’

Stelling: Muziek is een manier om over de grenzen van IK en JIJ heen te gaan en te voelen dat er iets overstijgends is als WIJ .

Wil je deze Sokolov even in actie zien? klik dan aan: http://www.youtube.com/watch?v=7IDXU8Rw2hU

....deze Column nog op de valreep en hier moeten jullie het even mee doen. Mijn tijd wordt deze dagen in beslag genomen door de sportdagen van de kids! Vandaag de hele ochtend bal werpen.... erg leuk met die 'schatjes' en 'haantjes'.... en morgenochtend weer zoiets..

Processen

Boedhisten zeggen wel eens ‘Het leven bestaat uit een continue opeenvolgingen van geboorte en dood’. De inademing is steeds opnieuw een geboorte en de uitademing een sterven. Met de inademing doen we nieuwe indrukken op en met de uitademing laten we alles weer los!
(mijmer… en als we hier nou tijd aan toevoegen, dan hebben we de geboorte van een baby en de dood van een oud mens en daartussen kan wel 80 jaar zitten…. dus … het leven spiegelt zich in die ene ademhaling.)

Vandaag moest ik hier aan denken toen ik tijdens de meditatie weer een inzicht kreeg en een gevoel van vreugde zich van mij meester maakte. En terugkijkend op het roerige weekeinde en de vreugde en de opluchting van vandaag, deed het proces mij aan een geboorte denken. De geboorte van een nieuw inzicht!

Net als bij het krijgen van een kind, kenmerkt de eerste fase zich door ‘nieuwsgierige verwachting’ we lezen van alles en fantaseren er over. De laatste weken van de zwangerschap worden steeds zwaarder en uiteindelijk dient de zwaarste klus zich aan. Gedurende de bevalling gaan we als aanstaande moeders door alle emoties, gevoelens, lichamelijke pijnen en gedachtes heen. Op de top komt dan eindelijk het lang verwachte kind. Er is opluchting en vreugde, die gedurende de roze wolk nog volop aanhoudt, maar dan als de kraamverzorgster weg is, dan komen de eerste waterlanders. En een neiuwe golf (geboorte) dient zich alweer aan.

Het krijgen van een kind zou je kunnen beschouwen als een creatief proces. Een nieuw kind is gemaakt en wordt geboren. Vergelijk dit met het kunstwerk van de schilder, het boek van de schrijver, de symfonie van een componist maar ook het nieuwe inzicht van ‘de filosoof’
Ook bewustwording is een creatief proces!.

Tekening : de golf van ons leven ....

En ook dit bewustwordingsproces verloopt via een soortgelijk patroon. Begrijp je dat bewustwording verloopt via een patroon van vallen en weer opstaan? En begrijp je dat er steeds weer een bevalling komt? Als je begrijpt dat dit ons levenspatroon is, kun je de wisselende stemmingen in je leven misschien wat beter accepteren. En er niet onnodig lijden aan toevoegen. Na regen komt altijd zonneschijn, vertrouw daar maar op. Maar regen is wel nodig om de zonneschijn te kunnen zien.

De hele avond heb ik op deze Column zitten zwoegen en Hier is dan het nieuwe kind!

Gedachten denken zichzelf

Titel Schilderij: Gedachten http://www.markvanpraagh.nl/

Edel Maex schreef er al over in zijn boek. De kennis komt eerst maar het inzicht volgt altijd later. Vandaag kwam ik zelf tot deze conclusie. Vandaag was weer een dag van het inzicht. Na een weekend vallen, kon ik vandaag weer opstaan. Opeens zag ik het zelf ook ‘gedachten denken zichzelf’. Ook het denken is een autonoom proces! En het denken zijn we niet, we zijn enkel de toeschouwer van dit denken. Heb je dat ook wel eens ervaren dat er zich allerlei dialogen in je hoofd afspelen? En dat je je vervolgens afvraagt waar deze dialogen vandaan komen? Ze denken zich zelf!

Oriëntatie: Bestudeer je eigen redeneringen en gedachten eens. Weet jij waar ze vandaan komen?

Regels in huis

Het opvoeden van kinderen is geen Sinecure. Mijn man en ik lopen altijd te steggelen over regels. Kort samengevat zou je onze visies als volgt kunnen neerzetten

‘Elke regel is er een te veel’ en ‘eigen verantwoordelijkheid, is het enige dat we de kinderen moeten bijbrengen’ enerzijds en mijn visie anderzijds “we hebben regels en structuur nodig in dit huis anders ben ik de hele dag aan het onderhandelen’ en ‘wij moeten de kinderen discipline bij brengen’.

Een eeuwenoud thema natuurlijk. In de kern komt het er op neer dat ik in ons huis richting wil bepalen en een beleid noodzakelijk acht, terwijl hij in de vrijheid en de eigen verantwoordelijkheid gelooft.

En … misschien gaat het ook wel om vertrouwen… misschien vertrouw ik nog onvoldoende op de eigen kracht van mijn kind. En misschien heb ik ook nog teveel een idee over wat goed en slecht is voor een kind. ... of nog normatiever.. hoe een volwassene zich uiteindelijk moet gedragen.

Wat is waar, wat is wijs! Ik weet het waarachtig niet.

Maar ik hou het vandaag bij de orientatie op de vraag, zonder een atwoord te zoeken. Misschien is het stellen van de vraag en bewust worden van het vraagstuk wel voldoende.

Orientatie: hoe doen jullie dat thuis met zijn tweeën? (Of op je werk bij het coachen van anderen?) Hoe kijk jij hier tegen aan? Is opvoeden of sturing eigenlijk wel nodig? Of draagt elk gezond kind (pupil/werknemer) de kracht in zich om zijn eigen leven vorm te geven?

Without words

Misschien zijn woorden niet altijd nodig en kunnen we volstaan met beelden