donderdag 23 juli 2009

Modder


Het is weer midden in de nacht en ik kan er niet van slapen. Ik geloof toch dat ik met de blog van vandaag over 'het t-shirtje' met modder heb gegooid. Enerzijds had ik de pijnlijke voorbeelden nodig om mijn punt te maken, maar er zat ook 'gekwetste wrok' bij, dat spijt me en ik zal het niet meer doen. Eerlijk duurt het langst en bovendien geloof ik in Karma; deze misstap komt onherroepelijk bij me terug, in wat voor hoedanigheid dan ook. Toch ben ik genoeg Kunstenaar om die 'bewuste blog' niet te verwijderen; het zou de werkelijkheid geweld aan doen.

Op 1 Juli 2009 zijn mijn blogjes van karakter veranderd. (het stond ws. al in de sterren) De 'bewustwordings- blogjes' werden 'verwerkings-blogjes' . En het was mijn houvast om in deze roerige tijden rechtop te blijven staan. Morgen sluit ik die reeks af met een laatste Column. Ik vervolg mijn weg met 'Kunst-blogjes'. daar heb ik nu al zin in!

woensdag 22 juli 2009

Wat is geluk ?


Een paar weken geleden mailde ik mijn Zenlerares en ik vroeg haar of zij dat boedhistische verhaaltje van ‘het paard, de oude man en de jongen’ nog ergens had. Ik zat er al maanden aan te denken. Vandaag kreeg ik het via de post, dank je wel I.

Wat is geluk

Er was eens een arme oude man wiens enige bezit een schitterende schimmel was. Al jarenlang hadden de mensen uit zijn dorp hem gezegd het paard te verkopen omdat het een hoop geld op zou brengen en hij verder geen cent had om uit te geven “het paard is een deel van mijn familie en je familie verkoop je niet” was steevast zijn antwoord.

Op een nacht verdween het paard uit zijn stal en de mensen zeiden: “ zie je nou wel ouwe, dan had je maar niet zo dom moeten zijn en het beest moeten verkopen, .nou heb je helemaal niks meer. Een groter ongeluk had je niet kunnen overkomen”Maar de oude man zei: “wie weet of het een geluk of een ongeluk is. Het enige dat ik weet is dat het paard weg is. Maar of het een ongeluk is? Wie kan er verder zien dan zijn neus lang is?

Een aantal weken later kwam het paard op een nacht met twaalf andere wilde paarden terug naar de stal. Blijkbaar was het losgebroken om zijn soortgenoten te zoeken en had het eindelijk de weg naar zijn baas terug gevonden. De mensen uit het dorp zeiden “Ouwe je had volkomen gelijk. Het was helemaal geen ongeluk, maar juist een geluk dat het beest er vandoor ging, want nou ben je een vermogend man. Maar de oude man antwoordde ‘Wie weet of het een geluk of een ongeluk is, Het enige dat ik weet is dat het dier met twaalf andere paarden is teruggekomen. Maar of het een geluk of een ongeluk is …?

In de volgende dagen en weken probeerde de zoon van de oude man de wilde paarden te temmen. Hij viel daarbij van een woeste hengst. Beide benen waren gebroken en een lange revalidatietijd stond hem te wachten. De mensen uit het dorp zeiden: Ouwe zo’n geluk is het nou inderdaad ook weer niet dat je paard met die anderen is teruggekomen. Je had helemaal gelijk, want nu is je zoon invalide en een groter ongeluk kon je haast niet overkomen.
De oude man verzuchtte : wanneer houden jullie nou eens op met met te doen alsof je vandaag weet hoe morgen zal zijn! Het enige dat ik weet is dat mijn zoon vandaag een ongeluk is overkomen, maar meer weet ik niet.

Een paar maanden later brak de oorlog uit in het land en alle gezonde jonge mannen van het dorp moesten in het leger dienen en werden naar het front gestuurd. Geen een keerde levend in het dorp terug. En wat zeiden de mensen als ze de oude man tegen kwamen?

schilderij: Beproeving Job

Bij het zoeken naar een geschikt plaatje kwam ik op een website, waarin allerlei bijbelteksten staan waar het om beproeving gaat. Ik zal er twee noteren en voor meer info kijk op : http://www.versnieuws.nl/versen?cat=99

Jacobus 1 vers 12 : Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem liefheeft.

Korinthiers 10 vers 13: U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan

Lang leve het internet! Zoekt en gij zult vinden

Beproeving


Beproeving: Odyssee Homerus

Ondanks betere dagen is de interne veldslag nog niet geleverd. Een onbekend dames T-shirtje bij de schone was…. mailtjes die voorbij komen waarin de geliefden hun nieuwe tafel uitzoeken…. En de rest van de details bespaar ik jullie.

Au…. Op dat moment ga ik er even in en mijn hart bloed, maar tegelijkertijd ben ik in staat me af te vragen waarom deze dingen gebeuren. Waarom moet ik – steeds druppelsgewijs- met deze krenking geconfronteerd worden? …. omdat het interne gevecht alleen geleverd kan worden door pijn ….. Omdat je via hartenpijn tot het juiste inzicht kunt komen. (Y, misschien is dit wel het antwoord op jouw prangende vraag waar het lijden in deze wereld voor nodig is).

Wat kan ik doen op een moment dat het zo pijnlijk is? En ik zoek in mijn hoofd naar mensen die mij in de geschiedenis zijn voorgegaan. En ik denk aan Jezus. Wat deed hij? Jezus (archetype) die het onmogelijke meemaakte, deed het ons voor.. ik zal de bijbel er weer eens op naslaan.
Maar gisteren moest ik het met Mindfulness doen. Ik besloot om even op bed te gaan liggen. Ik ben gaan ademen en voelen en weer vanuit die gulden midden weg. Niet weglopen bij het gevoel ( daarmee stel je de verwerking alleen maar uit en wordt de lijdensweg langer) Er ook niet helemaal in gaan zitten, want dan verdrink je in de emotie en zie je de werkelijkheid niet meer.
Nee… kijken, ademen en voelen en dan gebeurt er wat. Als je de pijn echt aangaat, verandert het perspectief en begin je de werkelijkheid te zien.

De Zen boedhist Genpho Roshi spreekt over twee treinsporen. Wanneer je naar de situatie blijft kijken vanuit het gangbare spoor, dan blijf je in de circel van het lijden zitten. In deze Circel van onwetendheid blijven vreugde en verdriet zich continue afwisselen. Om uit deze circel te ontsnappen moet je overstappen op een andere trein. Dan reis je met de trein van Big Mind.en Big Heart en vanuit deze trein zie je de werkelijkheid.

Ook al snap je het niet helemaal …verwerp het niet… maar laat het op je inwerken. Toen Genpho Roshi dit verhaal in Januari op Ameland vertelde, snapte ik het ook niet helemaal. Maar nu begin ik het te begrijpen.

dinsdag 21 juli 2009

Licht



Ja waarachtig ... de dagen worden beter en ik begin alweer wat plannetjes te maken voor het komend jaar. Ik ga weer tennisen, misschien weer een voetbal team coachen en ik heb weer zin om aan het werk te gaan en met de nieuwe Mindfulness groepen te gaan beginnen. Mijn vertrouwen in Mindfulness is nog sterker geworden, zeker nu ik gemerkt heb hoe waardevol het kan zijn, wanneer het leven even (heel erg!) tegen zit.

Het klopt... Na regen komt zonneschijn, onder in de put of aan het einde van de tunnenl is altijd weer het licht ... Ik ben er nog niet ....... maar.. .....het vertrouwen groeit.

Omhoog klimmen






maandag 20 juli 2009

Archetype tweeling

Foto Anna Geddens. "kijk eens wat leuk die tweeling' zei de wildevreemde bezoekster van het speelpark vandaag tegen mij en ze voegde er aan toe "het park zit vandaag vol met tweelingen". Ook in Engeland draaide het steeds om tweeligen die onze weg kruisten. Net zoals het luisterboek 'het wilde woud' dat we de laatste weken aan het beluisteren zijn, draait om rivaliserende tweeling broers. Het Archetype van de tweeling kondigt zich aan... en meer kan ik er nog niet over zeggen.... mischien nog last but not least dat ik ook een van een tweeling ben.

De brief


Vrienden bellen me en ze kunnen niet helemaal meegaan in mijn opstelling. Het heeft iets onmenselijk hoor ik ze zeggen. Naast alle gewone menselijke emoties die ik doorloop, geloof ik in Mindfulness, bewustwording en een groter plan. Hoe vaag de tekenen ook zijn! Wijsheid zit in jezelf en ik kan alleen maar deze weg bewandelen.
Twee weken geleden heb ik mijn ringen van vingers verwisseld (zie weblog De ommezwaai van 4 Juli ) en ik schreef dat ik daarmee Big Heart in mijn leven wilde integreren. Toen had ik ook geen flauw idee dat dit de concrete uitwerking daarvan zou zijn.

Kun je liefdevol afscheid nemen van iemand waar je zielsveel van houdt? Ik geloof het wel…. ook wanneer hij vrijwillig bij je weg gaat? Ja ik geloof het wel…….. Ook wanneer hij jou omruilt voor een ander? Ja ik geloof het wel………
Vandaag versturen we een brief naar onze familie en vriendenkring en daarmee heb ik mijn ongeloof voorgoed aan de kant gezet. In deze brief o.a.:
'....Onze levens zijn uit elkaar gegroeid en het is ons (helaas) niet gelukt om onze polariteiten bij elkaar te brengen. De een met een filosofische inslag, die vooral beschouwend in het leven staat, die wil begrijpen waarom de wereld draait en op zoek is naar haar taak daarin en de ander een levensgenieter -die vanuit verantwoordelijkheid- het leven ten volle wil leven.....

zondag 19 juli 2009

De spiegel van het ongeloof


Ja… het borrelt weer. De afgelopen weken heb ik veel last gehad van Ongeloof. Kübler-Ross, de rouwdeskundige, beschrijft vijf fases, waar je bij een rouwproces doorheengaat. Ontkenning, boosheid, onderhandelen, depressie en aanvaarding.

De fase van ontkenning of ongeloof heeft nut, ik moet er even in verblijven, maar ik voel dat het belangrijk is om dit vrij snel achter mij te laten. ‘Dit is de realiteit, dit is wat hij wil en geloof het maar…’

Stelling: Wanneer je lang in de ontkenning blijft zitten, kan je niet met de verwerking beginnen.

En nu wordt het weer ingewikkelder, want ik verlaat de oppervlakkige laag en stap over op de transpersoonlijke laag.
Mijmer….maar wat is ongeloof nog meer? hoeveel groter is het thema ongeloof en wat is haar kracht in onze wereld. .. ik moet denken aan een Bach Cantate en precies op het moment dat ik dit op schrijf, laat radio 4 BW9 'ës ist das heil uns kommen her" horen en zegt de presentatrice Dat deze Cantate enkel en alleen de boodschap in zich draagt dat het geloof gerechtvaardigd is.

Het thema ongeloof …. Het is natuurlijk een veel groter thema … wat is ongeloof. Ongeloof staat ook voor het ongeloof dat er meer is tussen hemel en aarde. Enkel geloven in de dagelijkse realiteit. We laten ons vaak in de war brengen door de toepassing, maar waar het eigenlijk omgaat is het thema. Net als Jaloezie, Afgunst, Woede of Macht, behoort ook ongeloof tot een van de grote thema's van de wereld. In mijn geval gaat het om het thema Ongeloof en is de toepassing nu toevallig de breuk met mijn man.

Spiegel
'mijn ongeloof naar de huidige werkelijkheid... heeft ook een andere betekenis. Op een diepere laag staat mijn ongeloof symbool voor het ongeloof in een diepere betekenis van het leven.

Ik kan mij voorstellen dat dit je pet te boven gaat, maar ik schrijf het wel op, om mijn eigen visie verder te ontwikkelen.

Alles is waar en niets is waar


Ik schreef het al eerder er bestaat geen waarheid, de werkelijkheid bestaat enkel uit een scala aan verschillende perspectieven. Niemand heeft gelijk en niemand heeft ongelijk, het gaat er alleen maar om vanuit welk perspectief je iets bekijkt.

Mijn 'persoonlijk drama' - dat overigens -naast verdriet- ook een hoop bewustzijn oplevert- kan ik vanuit diverse perspectieven bekijken.
Ik kan kiezen voor het perspectief van de gekwetste echtgenoot, de zorgelijke moeder, het uit elkaar gegroeide huwelijk of ik kan meer transperssonlijke perspectieven kiezen, uitgaan van groei en bewustzijn, het uitwerken van een 'interne krachtenspel'en het leven in een groter plan plaatsen. En weet je, ze zijn allemaal waar en ze kunnen allemaal naast elkaar bestaan.
Mindfulness
In de Mindfulness oefening 'Bestaansrecht' geeft je al deze perspectieven de ruimte. Je gooit je probleem in een open ruimte en geeft alle gevoelens en gedachten de gelegenheid om zich te manifesteren. Hiermee haal je de druk er af en geef je ze allemaal evenveel bestaansrecht.
En door zo'n oefening kan ik ervaren dat Gelijk niet bestaat en dat ik de ander niet van mijn gelijk hoeft te overtuigen. Ik hoef daarom niet in de machtsstrijd te gaan om mijn gelijk te halen. Alles is waar, alles kan naast elkaar bestaan als ik er maar een ik-boodschap van maak.
Ik word altijd blij van zo'n inzicht. Ik hoop dat jullie dit ook op je eigen situatie kunnen toepassen, bijvoorbeeld bij onenigheid met je partner, ruzie met je baas of collega of strijd met je kinderen. Blijf bij jezelf en relativeer, door er bewust van te zijn dat jouw perspectief net zo legitiem is als elk ander maar dat het ook slechts een van de vele perspectieven is.

donderdag 16 juli 2009

Deze week komt tot een eind

Ondanks alles hebben we er toch wat van gemaakt !





















Omgaan met afgunst

De tijd heelt alle wonden. En dat is ook zo! De afgelopen dagen wandel ik alle emoties langs. En van alle emoties is afgunst wel een van de hardnekkigste.

Zij .. die gewetenloos mijn man en hun vader afpakt…… Zij die nu in mijn plaats…......, Hij die haar nu op de eerste plaats zet…., zij gelukkig samen en ik alleen ...Au dat doet pijn!.... dat doet verschrikkelijk pijn.

Mindfulness: Ik breng mijn aandacht naar mijn hart, ik kijk er naar en ik voel het zonder mij er in te verliezen. En ik weet dat ook deze emotie uiteindelijk overwonnen kan worden. Gek genoeg met de kracht van de liefde.

En ik moet denken aan het prachtige ballet Giselle (van Adolphe Adam) waar ik afgelopen winter met mijn jongste zoon naar toe ben geweest.


1e bedrijf
Het vertelt het verhaal van de jonge boerin Giselle, die verliefd wordt op Albrecht. Albrecht is eigenlijk een heer van adel, maar bij zijn ontmoetingen met Giselle geeft hij zijn identiteit niet prijs. Hilarion, de aanbidder van Giselle is jaloers en wacht op een goed moment om Albrecht te verraden. Giselle voelt zich bedrogen en sterft van verdriet.

2e bedrijf
Als de klok na middernacht slaat komt Myrtha, koningin van de Willi's, in het donkere bos tevoorschijn en roept alle Willi's uit hun graf op. Dit zijn geesten van bedrogen vrouwen die 's nachts elke man die ze in het bos tegenkomen laten dansen tot ze doodvallen. Als eerste is Hilarion aan de beurt die tijdens het bezoek aan Giselles graf onder de sterke macht van de Willi's en uitputting van het dansen bezwijkt. Als Albrecht, Giselles graf bezoekt staat hem hetzelfde te wachten, maar Giselle komt ertussen en vraagt de Willi's om Albrecht te sparen. Giselle danst alsof haar leven er van afhangt en bij het eertse licht verdwijnt zij weer in haar graf. Albrecht blijft alleen achter. Giselles liefde voor Albrecht heeft hem gered voor zijn ondergang.

Als je een stukje van dit ballet wilt zien klik dan op: http://www.youtube.com/watch?v=QUJftuz0vXc&feature=PlayList&p=801DE6EFDECD574F&playnext=1&playnext_from=PL&index=11
Het thema van afgunst, jaloezie en verraad vormt de inzet van vele opera’s, toneelstukken, films, boeken etc. Carl Jung zou zeggen dat het thema jaloezie, via de liefdesrelatie (archetype) bewerkt kan worden. Mmm..ik denk aan de reactie van M. op 7 juli op mijn weblog. - Als je vijand je vriend wordt dan is het pas echt in vrede leven en bouwen- mmm.. ja pas dan is er sprake van echte bevrijding.

dinsdag 14 juli 2009

Angst, schuld, spijt en Mindfulness

Wat kan een mens wanneer zij bang is voor de toekomst? Wat kan zij als er slechts doemscenario’s door haar hoofd schieten, Wat kan zij wanneer er schuldgevoel en spijt gevoelens komen, Wat kan zij wanneer illusies ontmaskert worden?

Zij kan en hoeft slechts te Ademen, ze hoeft slechts in het Hier en Nu te verblijven, zij hoeft slechts te Vertrouwen, zij hoeft slechts de regie Los te Laten, zij hoeft zich slechts over te geven aan de Grote Zaak .

Het Hier en Nu geeft het antwoord op elke volgende stap die ze op haar pad zal zetten.

Oriëntatie: Deze weblog gaat niet alleen over mij. “en zij die willen kunnen meeliften’.

Ik begrijp dat het voor anderen heel moeilijk is om mij te volgen (laat staan om naast me te leven.) Ik voel dat ‘mijn persoonlijke drama’ een universele inhoud heeft en een hoger doel dient. En dat is waar ik ten diepste voor ga.



Mijn eerste weblog op 30 oktober 2008 schreef ik naar aanleiding van de expositie van Charlie Toorop. Ik denk weer aan de tranen die over mijn wangen stroomden bij het bezoek aan de expositie in Rotterdam bij het schilderij waar Charlie zichzelf met haar palet voorop schildert en haar kinderen er achter zet. Charlie gaat voor haar levenstaak!

maandag 13 juli 2009

Lef

Het is nu bijna 12 uur en ik lees mijn Columns nog eens door en op 26 juni eindig ik de Column met het volgende:

“De vrouwelijke creatieve energie creëert de vernieuwing, maar de mannelijke energie heeft het lef om dit in de wereld te zetten’

Mijn eigen woorden zetten me nu weer aan het denken... Mijmer…..misschien was alle ellende van de afgelopen week wel nodig om mij weer in beweging te krijgen. ....Om mij door een transformatie heen te helpen. Hoewel we de beste vrienden waren (still are !), zijn we uit elkaar gegroeid. Mijn spirituele ontwikkeling vormt de enige koers van mijn leven en hij ging niet mee op deze weg. Hoewel hij mij altijd op mijn pad gestimuleerd heeft en alle randvoorwaarden hiervoor creëerde (daar ben ik hem heel erg dankbaar voor). Misschien zijn we op een punt gekomen dat we uit elkaar moeten gaan om weer verder te kunnen groeien.
Mijn verhaal staat niet op zichzelf. (jouw verhaal ook niet). Ik moet denken aan het sprookje van Hans en Grietje. De stiefmoeder zorgde er voor dat de kinderen alleen in het bos werden achtergelaten. Door deze vreselijke daad werd een ieder uit de (geestelijke) armoede gesleurd. De tocht werd zwaar, maar Hans en Grietje keerden in volle (geestelijke) rijkdom van hun reis weer terug. De stiefmoeder lijkt de boeman, maar zij heeft uiteindelijk het lef gehad om een verandering tot stand te brengen.

Lieve D, ik had dit nooit gedurfd! En hoe moeilijk het nu ook is er zal wellicht een dag komen dat ik er dankbaar voor ben dat jij het voor ons hebt gedaan.

Dank voor alle steunende en lieve email en sms reacties. Ik kan sinds vandaag ook de email van de blauweuil hier in Engeland ontvangen. En C - die het transpersoonlijk perspectief met mij deelt- is momenteel een grote steun voor me. Twee begrijpen altijd meer van de -mysterien des levens- dan een.

zondag 12 juli 2009

Mijn allertrouwste vriend is weg

We zijn aangekomen in een prachtig landschap, de zon schijnt en het is hier volop zomer. Ik kon het toch niet laten om mijn laptop mee te nemen.

Na een periode van vijftien jaar is ons harmonieuze huwelijk tot een einde gekomen. ‘the day came to an end’ zingt Orpheus in de Opera 'Orpheus en Eurydice'van Monteverdi. Het verhaal van Orpheus, die het grootste geluk van de wereld kende, heeft zijn Eurydice via een slangenbeet verloren. Orpheus is ten einde raad, gaat door alle fasen van verdriet heen, hij kan niet loslaten en besluit om Eurydice in de onderwereld te gaan zoeken.!

Zover wil ik niet gaan en bovendien is mijn ex gewoon in de ‘bovenwereld’.

Wat een reis gisteren! Ik ben door diepe dalen gegaan, alhoewel er geen zo diep meer was als woensdagnacht. De emoties wisselden elkaar af van groot verdriet om alles wat ik ben verloren. Boosheid om de manier waarop het is gegaan. Kwetsing vanwege zijn motivatie om weg te gaan. Schuldgevoel omdat ik het niet heb zien aankomen. Onzekerheid omtrent mijn eigen perspectief. .. heb ik het dan allemaal zo verkeerd gezien de afgelopen jaren! Spijt naar hem toe, dat ik hem te weinig aandacht heb gegeven en wellicht teveel mijn eigen koers ben gaan varen. Pijn omdat verliefde mensen over lijken kunnen gaan in het tempo waarmee ze hun nieuwe leven willen opbouwen.

(Klik aan : You tube http://www.youtube.com/watch?v=TW7z5FD6Oxw in deze aria krijgt Orpheus het slechte nieuws te horen.)

Nog nooit is mijn leven zo roerig geweest als nu en het brengt me dicht bij mezelf. Belangrijk is om te voelen en te ervaren wat er is en het er te laten zijn. Alle emoties en gedachtes de ruimte te geven om zich te manifesteren. Er voor te zorgen dat ik uit de haat en de wrok blijft. En de slachtofferrol zo weinig mogelijk te kiezen. Het lichaam huilt, het lichaam verwerkt, ik hoef het alleen maar toe te staan. Mindfull er mee omgaan betekent ook nu weer dat ik in dit gehele proces ook altijd de toeschouwer van mijn proces kan zijn. Dat ik kan zien wat er gebeurd en dat ik mij niet verlies in alle emoties. En de hoop zit ‘m in het vertrouwen ten aan zien van “een hogere heilig plan’ waar wij als mens geen weet van hebben.

Orpheus ging ver, hij kon de rivierwachter met zijn lier en stem misleiden en stak de doden rivier over. Iets wat een levend mens nog nooit gelukt was. Aan gene zijde wist hij Hades en Peresphone te verleiden en de heersers van de dodenwereld zover te brengen dat hij bij hoge uitzondering Eurydice gratie verleende. Op een voorwaarde “hij moest de dodenwereld verlaten en mocht niet omkijken om te zien of Eurydice volgde”. Maar dat lukte hem niet. Zijn vertrouwen was niet groot genoeg. Eurydice verdween voorgoed in de onderwereld.